آری، 200 روز گذشت

روزها گذشت و 200 روز گذشت و باز هم می گذرد و انتخابات هست و دعوا بر سر جریان انحرافی (که سابق نزدیک به نظر ولی امر مسلمین جهان بود) ادامه دارد و مردان و زنانی هستند که 200 روز! آری! 200 روز از جامعه کپک زده ایرانی بی خبرند! شاید منتظر صدای شعارهای شبانه اند، شاید امیدوار به اسکناس نویسی، یا تجمع کوچکی! شاید دلخوش به شعارهای احساسی ملت بودند که قیامت به پا شود! روزها گذشت و 200 روز گذشت و آنها در حبس یا حصر یا هر واژه دیگری که معادل باشد به سر می برند، ایران قیامت نشد، روزنامه ها توقیف می شوند هنوز، پارازیت بر روی شبکه های مختلف برقرار است هنوز، سرعت اینترنت در هر لحظه ای که فکر کنی به صفر مطلق می رسد و هر روز خبری از گرانی ها گوش نوازی می کند! 200 روز گذشته و فیسبوک شهید محمد مختاری هی لایک می خورد اما سنگ قبرش تنهاست غالبا! 200 روز که هیچ، 2000 روز بگذرد اپوزوسیون های مختلف بر سر لحاف ملا دعوا خواهند کرد. هیچ سلطنت طلبی به غیر از شاهزاده راضی نخواهد شد و هیچ مجاهدی غیر از خواهر مریم رییس جمهوری نخواهد شناخت. هیچ سکولاری موافق انتخابات آزاد نخواهد بود و هیچ اصلاح طلبی راضی به عقب نشینی از آرمان های امام راحل نخواهد بود.... آری این حقیقت کشوری به نام ایران است که صدها سال است که به دنبال دموکراسی می دود و عده ای جان خود را کف دست گرفته و برای احقاق حقوق ملت هر هزینه ای کرده اند... 200 روز گذشت و هنوز آن ها در حبس اند