دیکتاتورها همه می روند، چه با شتر، چه با هواپیما و چه با موتور

دیکتاتورها همه می روند، چه با شتر، چه با هواپیما و چه با موتور!

در این که عمر دیکتاتورها، چه مذهبی، چه نظامی، چه سلطنتی و پادشاهی در دنیای ارتباطات امروزه تمام شده است شکی نیست. نکته مشترک همه دیکتاتورها، سقوطشان است.
یکی مهربان تر (یا به قول بعضی ها، کم جرات تر) است، کشور را رها می کند و به عربستان می رود و آنجا می میرد، مثل بن علی. یکی با شتر و روش های کاملا ایرانی! مخالفان را سرکوب کرده و می زند و نهایتا کشور را رها کرده و می رود! مثل مبارک. یکی می خواهد به بقیه دیکتاتورها نشان بدهد که دیکتاتور بودن، خشونت و سنگدلی می خواهد و هموطنان خود را بمباران می کند و می کشد، در 20 ثانیه می گوید که هنوز دولتش سقوط نکرده و در طرابلس است و به ونزوئلا نرفته! ولی به زودی خواهد رفت مثل قذافی (ولی امر مسلمین جهان و حومه در لیبی) ... یکی هم مثل سید علی خامنه ای می گوید خدا نگذاشت که فکر کنم تصمیمات مال من است و از خود سلب مسئولیت کرده و همه چیز را گردن خدا می اندازد.
دیکتاتورها احمق ترین مخلوقات جهانند! دلم برایت می سوزد دیکتاتور. دلم برایت می سوزد سید علی! نهایت کاری که می توانی بکنی، روش بیرحمانه قذافی است... اگر قذافی سقوط نکرد تو هم به خشونتت ادامه بده، اما اگر دیدی که قذافی هم رفت، لطفا فقط گورتو گم کن و برو!